Tablica

> Witaj w Watasze Zew Natury!
> Strona powstała 4 czerwca 2015 roku.
> W watasze jest 25 wader i 15 basiorów! To razem 40 wilków!
> Nowi członkowie: Nastia.
> Nieobecności: Libris (na czas nieokreślony)
> Kontakt: wataha.zewnatury@interia.pl
> Administracja: Sigma i Elizabeth.

Pogoda

Pogoda
29°, 19° - Słońce aż za często przygrzewa, wysokie temperatury będą w dzień i w nocy. Z suszami kontrastować będą gwałtowne burze z piorunami. W niektórych miejscach możliwe silne wiatry, a nawet tornada.

28 maja 2016

Powitajmy Sherris!

"Czas na nikogo nie czeka..."

DATA DOŁĄCZENIA: 28.05.2016r.
IMIĘ: Sherris.
PŁEĆ: Wadera.
WIEK: 4 lata
URODZINY: 1 listopad | Skorpion
PARTNER: Nie ma.
SZCZENIĘTA: Nie ma.
CIECZKA: Miesiące nieparzyste.
CIĄŻA: Nie ma.
PORÓD: Nie było.
STANOWISKO: Strażnik.
POWOŁANIE: Wojownik.
RANGA: I-Tropiciel
ŻYWIOŁ: Harmonia.
MOCE: Chociażby żywioł Harmonii mógłby przywieść na myśl coś niesamowitego i potężnego, w rzeczywistości Sherris posiada niewielką moc, nie wspominając już o tym, że nieczęsto jej używa. Mimo wszystko stwarza on wokół niej kojącą aurę pełną ciepła i dobra. Wadera nie potrafi czytać w myślach; bardzo dobrze jednak, nie dając po sobie poznać, wyczuwa intencje. Dla wilków o żywiołach dysharmonii często jej postać staje się przytłaczająca i nie do zniesienia. Do mocy trzeba też zaliczyć wizje, które zawsze się sprawdzają. Są jednak one mgliste i nieusytuowane w czasoprzestrzeni, a ich pojawienie się oznacza jedynie ból i cierpienie...
CHARAKTER: Ktoś kiedyś powiedział, że najpiękniej uśmiechają się Ci, którzy najwięcej cierpią. Sherris to wadera, na której pyszczku zawsze jest łagodny uśmiech, którym zawsze jest w stanie się podzielić z innymi. Jednakże niewiele wilków jest w stanie go zauważyć, bowiem stroni ona od miejsc zasiedlonych, trzymając się zazwyczaj na uboczu. Nie jest nieśmiała, ale ma w sobie pewien niepokojący rodzaj ciszy. Czyni to z niej wyjątkowo dobrą obserwatorkę i słuchaczkę, jednak kiepską rozmówczynię. Brak jej porywczości i agresji, za to zawsze działa ze spokojem. Czasami mówi się o niej jak o cieniu; zawsze bowiem jest i czuwa, ale jakby pod niematerialną postacią. Bardzo często się zamyśla- to chyba jej ulubione zajęcie, analizowanie świata, przeszłości, kreowanie przyszłości... Niewiele więcej da się o niej powiedzieć. Może pewnych cech po prostu nie da się nazwać?
CECHY FIZYCZNE: Przede wszystkim słaba. Nigdy nie odznaczała się jakąkolwiek tężyzną fizyczną, przeto jest krucha niczym porcelanowa lalka. Nie jest również szybka, natomiast ma nieskończoną wytrzymałość na zmęczenie i ból. Ma również swego rodzaju zwinność, a stawiane przez nią kroki są lekkie i bezszelestne. Oraz najważniejsze: zawsze, ale to zawsze jest czujna i bardzo trudno ją zaskoczyć.
WYGLĄD: Trudno powiedzieć jakiego koloru jest futro Sherris. Niby jest proste i jednolite, a jednak jego barwa to cała gama ciemnych odcieni, począwszy od najgłębszej czerni, przez ciemne turkusy i grafitowe szarości, gdzieniegdzie połyskujące fioletem. Kiedy się przemieszcza, faluje ono odbijając światło dając wrażenie, że jest przepełnione mistycznym połyskiem. Jest bardzo miękkie i przyjemnie, ponadto zawsze pachnie lawendą. Charakterystycznym elementem w jej wyglądzie z pewnością są oczy, które mają neonowo-niebieską barwę i zawsze połyskują w ciemnościach.
CECHY CHARAKTERYSTYCZNE: Na prawdę nietypowa barwa futra.
ZAINTERESOWANIA: Obserwowanie i rozmyślanie. Większość życia poświęciła właśnie temu. Lubi też pomagać innym, niestety nieczęsto jest komukolwiek potrzebna. Od czasu do czasu coś sobie podświadomie zanuci.
LUBI: Noc, ciszę, spokój, chłód, harmonię.
NIE LUBI: Upałów, hałasu, tłumów.
PRZESZŁOŚĆ: Wyobraź sobie krainę pełną dobrobytu, gdzie każdy mieszkaniec jest ze sobą siostrą i bratem. Wyobraź sobie, że od wschodu do kolejnego wschodu wszyscy są szczęśliwi i cieszą się życiem. Wspólne polowania basiorów po lasach obfitych w zwierzynę, szczenięta hasające po łąkach i zatroskane matki patrzące jak rosną ich pociechy. Pewnego dnia mała jeszcze wadera imieniem Sherris oddaliła się od wioski próbując odkryć jakieś nowe, nieznane tereny. Kiedy wróciła, jej oczom ukazał się zupełnie inny widok. Brakowało żywej duszy, w powietrzu unosił się nieprzyjemny zapach krwi i stęchlizny. Nawet ptaki przestały śpiewać, zamilkł wiatr. Nie było niczego, prócz pustki i pozostawionego przez wilki strachu. Cóż się stało? Nikt tego nie wie. Jednak Sherris nie pozostawi tego w spokoju.
RODZINA: Wszyscy są martwi, ale cała ta sprawa owiana jest tajemnicą, którą Sherris pragnie odkryć...
PRZYJACIELE: Każda żywa istota.
WROGOWIE: Nikogo nie uważa za wroga.
TALIZMAN:
Pewien dziwny klucz. Zawsze nosi go na swojej szyi, chociaż sama nie wie, którą bramę otwiera.

JASKINIA:
Tuż pod powierzchnią ziemi, przykryta warstwą traw i głazów znajduje się piękna grota. Mrok rozświetlają świecące niczym gwieździste niebo stalaktyty, a ich blask odbija tam nieskazitelnie czysta woda. Wszędzie roztacza się kojąca woń świeżości i spokoju.

UMIEJĘTNOŚCI: Siła 100 | Szybkość 100 | Zwinność 100 | Wytrzymałość 100
MONETY: 100
PRZEDMIOTY: Brak.
WŁAŚCICIEL:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz